Najnowszym sposobem leczenia migreny epizodycznej i przewlekłej, uznanej w neurologii za wyjątkowy postęp kliniczny, to leki będące przeciwciałami monoklonalnymi ukierunkowanymi na szklak sygnałowy peptydu związanego z genem kalcytoniny (calcitonin gene-related peptide-CGRP). Już w latach 80. Wykazano, że CGRP może wywoływać migrenę, jednak dopiero w ostatnich latach rozpoczęto badania zaczęto poszukiwać leki blokujące CGRP, w celu uniknięcia wystąpienia napadu migreny. Aktualnie na polskim rynku mamy dostępne już kilka leków działające bezpośrednio na CGRP. Jednym z nich to erenumab, będący przeciwciałem przeciw receptorowi CGRP. Pozostałe leki, stosowane jako leczenie profilaktyczne migreny, będące przeciwciałami anty-CGRP dostępnę są zarówno w formie doustnej (atogepant), w formie wlewów dożylnych (eptinezumab); w formie iniekcji comiesiecznych (fremanezumab). Rimegepant dostępny w formie tabletek stosowany jest zarówno jako leczenie doraźne i profilaktyczne migreny.
Innowacja w leczeniu migreny
ZNAJDŹ ODPOWIEDŹ NA SWOJE WĄTPLIWOŚCI
Wskazaniem do stosowania przeciwciał monoklonalnych w profilaktyczne migreny u dorosłych jest występowanie co najmniej 4 dni migreny w miesiącu.
Jedynym przeciwwskazaniem do podania leku jest występowanie nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu.
W przypadku zalecenia przeze mnie przeciwciał monoklonalnych w leczeniu migreny, pacjenci wstępują do programu leczenia na preferencyjnych warunkach zakupu leków.
Przeciwciała monoklonalne stosowane w leczeniu profilaktycznym migreny stosuje się w postaci samodzielnie wykonywanej iniekcji podskórnej co miesiąc (erenumab, fremanezumab) lub 3 iniekcji co trzy miesiące (fremanezumab).
Do skutków ubocznych stosowania przeciwciał monoklonalnych w formie iniekcji są reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból ustępujący zwykle w ciągu 1 godziny od podania, zaczerwienie, świąd), zaparcie, lub reakcje nadwrażliwości.
